"நீங்கள் எப்படி சாமி, இங்கே வந்து சேர்ந்தீர்கள்?" என்று திகைப்போடு கேட்டான் அவன்.

     "இப்படித்தான், உன்னைப் போல்தான்" என்று அக்கறை இல்லாதவன் போல் பதில் சொல்லி முகத்தை அப்பால் திருப்பிக் கொண்டேன்.

     "என்னை மறந்து விட்டாற் போல் தெரிகிறது, நான் தெரியவில்லையா, சாமி?" என்று அவன் கேட்டதும் திரும்பிப் பார்த்தேன். எனக்கு அவன் யார் என்றே தெரியவில்லை. ஒருவேளை அவன் என்னை அறிந்திருக்கலாம் பட்டணத்தில் பார்த்திருக்கலாம் என்று எண்ணினேன்.

     "நீ யார் தெரியவில்லை, அப்பா" என்றேன்.

     "என்ன சாமி! இப்படிச் சொல்கிறீர்களே! நான் உங்கள் பக்கத்து வீட்டிலே..." என்றான். எனக்கு அப்போது தான் நினைவுக்கு வந்தது. பக்கத்து பங்களாவிலே அவனை அடிக்கடி பார்த்தது நினைவுக்கு வந்தது. அந்த வியாபாரியின் வீட்டிலே அவன் சில மாதங்களுக்கு முன்னே வேலைக்காரனாக இருந்தது நினைவுக்கு வந்தது. "ஓ! நீயா அப்பா! செ.ப.அய்யர் வீட்டில் வேலை செய்து கொண்டிருந்தேயே! சரிதான்; மறந்துவிட்டேன், அப்பா! பட்டணத்திலே எத்தனையோ பேரைப் பார்க்கிறோம். மறந்து விடுகிறோம்" என்று நீட்டினேன்.

     "என்ன சாமி; எத்தனை நாள் என்னோடு பேசியிருக்கிறீர்கள்!"

     "ஆமாம் அப்பா! நான் தான் சொன்னேனே! மறந்து விட்டேன்" என்று குரலாலே சரிப்படுத்தினேன்.

     "ஆமாம் சாமி! நீங்கள் இங்கே எப்படி வந்து சேர்ந்தீர்கள்? மறுபடியும் ஏதாவது காந்தி சண்டையா?" என்று அவன் பழைய கேள்வியைப் புதிய வடிவத்தில் கேட்டான்.

     "காந்தி சண்டை எல்லாம் முடிந்து போய் விட்டது. இப்போது ஏதப்பா" என்று பதில் சொல்லாமலே மறைக்கப் பார்த்தேன். அவனோ விடவில்லை.

     "நேற்றுக்கூட யாரோ சொன்னார்களே. பட்டணம் தமிழருக்குச் சொந்தம் என்று காந்தி புதுச் சண்டை போடப் போகிறாராம். வேறு நாட்டார் யாரோ அவர்களுக்கு வேண்டும் என்று கேட்கிறார்களாம்" என்று அவன் அறிந்த அரசியலை என்னிடம் கொட்டினான்.

     "அதெல்லாம் ஒன்றும் இல்லை அப்பா. அப்படிப் பேச்சு இருக்கிறது. அவ்வளவுதான். நம்ம பட்டணத்துக்கு யாராவது சண்டை போடுவார்களா? கட்டின பெண்டாட்டியை யாராவது கேட்டால் விட முடியுமா? கலியாணம் ஆன பிறகு என் பெண்டாட்டியா, உன் பெண்டாட்டியா என்று சண்டை போடுவது வெட்கம் அல்லவா?" என்று பழைய கேள்வியை மறைப்பதற்காக முயன்றேன்.

     "சரி, அது போகட்டும் சாமி. நீங்கள் இங்கே வந்தது தானே எனக்கு எப்படியோ இருக்கிறது" என்றான்.

     இனிமேல் மறைக்கக் கூடாது என்று அப்போதுதான் உண்மையைச் சொல்லத் தொடங்கினேன். அந்தச் சிறைக்குப் போய் சேர்ந்த மூன்றாம் நாள் நடந்தது இது. சிறைக்குப் போய் ஒரு மாதம் ஆகிவிட்டபடியால் அவன் பழைய கைதியாக இருந்தான். எனக்கு அந்த இடத்தில் பழக்கம் மூன்றாம் நாள் ஆனபடியால் கொஞ்சம் புதியவனாக இருந்தேன். அதனால் தான் அவன் என்னை உற்றுப் பார்த்து அடையாளம் தெரிந்து கொண்டு கேட்டான்.

---

---

---

இணைய பக்க முகவரி: http://www.chennailibrary.com/muvaa/story/vaaiththirakkamaatten.html

---

© 2006 சென்னைநூலகம்.காம்  பொறுப்பாகாமை அறிவிப்பு | ரகசிய காப்பு கொள்கை | உங்கள் கருத்துக்கள்