இதுவரை நடக்காததைப் பற்றி ஒரு கதை எழுதினால் என்ன?... அந்தக் கதையின் போக்கில் அறிந்து கொள்ள முடியுமானால்...

     பதினைந்து இருபது வருடங்களுக்கப்புறம்:

     ஓல்ட் பெய்லியில் (நியாயஸ்தலம்) நடக்கிறது.

     ஒரு பெண் கொலைக்குற்றம் சாட்டப்பட்டுத் தண்டனையை எதிர்பார்த்து நிற்கிறாள். யுத்த நெருக்கடியிலும் பொது ஜனங்களிடை ஒரு பரபரப்பை உண்டுபண்ணும் ஒரு கேஸ். இதற்கு நீண்ட காலமாகவில்லை; அந்தப் பெண் தன் குற்றத்தை ஒப்புக்கொண்டாள்.

     சாட்சிக் கூண்டில் நிற்கிறாள். நடுத்தரமான வயது. தலை சற்று நரைத்துவிட்டது. குரல் சாந்தமானது. நல்ல படிப்பாளியினுடையது. தன்னுடைய சொந்தப் புத்திரனைக் கொன்றதாக ஒப்புக் கொள்ளுகிறாள்.

     இருந்தாலும் குற்றத்தைப் பற்றிய சாட்சிகளை விசாரித்தாக வேண்டியதுதான்.

     இந்தத் தேதியில் துப்பாக்கியில் சுடப்பட்டது... இன்னின்னார் - குற்றவாளியைத் துப்பாக்கி கையிலிருக்கும்பொழுது பார்த்தார்கள்... அவளது பத்தொன்பது வயதுள்ள புத்திரன் படுக்கையில் இறந்து கிடக்கிறான், தூங்கும்பொழுது மண்டையில் சுடப்பட்டு. குற்றவாளியும் போலீசாரிடம், "எனது மைக்கேலைக் கொன்றேன்" என்று வாக்குமூலம் கொடுத்திருக்கிறாள்.

     ஜட்ஜ் - வயது சென்றவர் - முன்பக்கமாகத் தலையைச் சாய்த்து, "ஏ குற்றவாளியே! உனது புத்திரனைக் குரோதத்தினால் தீர ஆலோசித்துக் கொன்றாய் என்று உன் மேல் குற்றம் சாட்டப்பட்டிருக்கிறது என்று நீ அறிவாயா?"

     "ஆம்! பிரபுவே!"

     "நீ குற்றவாளி என்று ஒப்புக் கொள்ளுகிறாயா?"

     "நான் குற்றவாளி என்று ஒப்புக் கொள்ளுகிறேன் பிரபுவே."

     இச்சமயத்தில் கோர்ட் நிசப்தமாக இருக்கிறது.

     "உன்மீது மரணத் தீர்ப்புச் சொல்லாமலிருப்பதற்குக் காரணம் ஏதாவது உண்டா?"

     "இல்லை"

     "ஒன்றுமில்லையா? இந்தப் பயங்கரமானதும் இயற்கைக்கு விரோதமானதுமான ஒரு குற்றத்தைச் செய்யத் தூண்டும் காரணம் ஏதேனும் இல்லையா?"

     குற்றவாளியின் கண்கள் கலங்குகின்றன. தேம்பியழுவதில் உடல் முழுவதும் குலுங்குகிறது. பேசவேண்டும் என்று சைகை செய்கிறாள். எதையோ ஒன்றைச் சொல்ல வேண்டுமென்று ஆசைப்படுகிறாள்.

     ஒரு தம்ளரில் ஜலம் கொடுக்கிறார்கள்.

     கடைசியாகப் பேச முடிகிறது.

---

---

---

இணைய பக்க முகவரி: http://www.chennailibrary.com/ppn/tstories/inee.html

---

© 2006 சென்னைநூலகம்.காம்  பொறுப்பாகாமை அறிவிப்பு | ரகசிய காப்பு கொள்கை | உங்கள் கருத்துக்கள்