"இந்தப் பக்கத்திலேயே உட்கார்ந்து கொள்ளுகிறீரா அல்லது அந்தப் பக்கமாக உட்காருகிறீரா?" என்று சிகப்புக் குல்லா* கேட்டான்.

     (* நம்மூர்களில் சிகப்புத் தலைப்பாய் என்றால் போலீஸ்காரன் என்பது வழக்கு; இங்கு ரயில்வே கண்டக்டரைக் குறிக்கிறது. அமெரிக்க ரயில்களில் கண்டக்டர் உண்டு; அவர்களில் பெரும்பான்மையாக நீக்ரோவர்கள்.)

     "ஊம் ம்...?" என்று அந்த வாலிபன் கேட்டான்.

     "இந்த பக்கமே சரிதானே?" என்று சிகப்புக் குல்லா கேட்டான்.

     "ஓ!" என்றான் வாலிபன். "சரிதான்."

     சிகப்புக் குல்லாவுக்கு ஒரு டைம் (அமெரிக்க சில்லறை) கொடுத்தான். சிகப்புக் குல்லா அந்த சின்ன மெல்லிய காசை வாங்கிக்கொண்டு வாலிபனுடைய கோட்டை மடித்து ஸீட்டில் வைத்தான்.

     "சிலருக்கு ஒரு பக்கம் பிடிக்கும், இன்னும் சிலருக்கு மறுபக்கம் பிரியம்" என்றான் அவன்...

     "என்ன?" என்றான் வாலிபன்.

     "சிலருக்கு ரயில்லே போகும்போது ஒரு பக்கத்திலிருந்து கொண்டு சிலதைத் தான் பார்க்கப் பிரியம். இன்னும் சிலருக்கு போகும்போது வரும்போது இரண்டு பக்கமும் எப்படி இருக்கு என்று பார்க்க ஆசை. ஆனால் இதற்கு எதிரிடையாகவும் மனுஷாள் இருக்கிறார்கள். ஒரு ஸ்திரீக்கு வெயில் மேலே படுவதிலே பிரியம். உடம்புக்கு நல்லது என்று படுத்திருப்பாள். வரும்போது அந்தப் பக்கத்தில் வெயிலிலே உட்காரணுமாம். இந்த மாதிரி இதை எல்லாம் வாலிபனுக்கு விவரமாச் சொல்லணுமா? எல்லாத்தையும் சொல்றதுன்னா ரொம்ப நேரமாகுமே. மேலும் இன்னிக்கி காலெ மொதல்லே இருந்தே உடம்புக்கு ஒரு மாதிரியாக இருக்கு. எல்லாவிடத்திலும் முகத்தை சிரிச்சாப்பிலே வைத்திருக்க முடியலியே, அப்படியிருந்தால்தானே நல்லது" என சிகப்புக் குல்லா நினைத்தான்.

     "நான் அப்படி இருக்கணும்னு தானே எல்லோரும் எதிர் பார்க்கிறார்கள்" என்றும் நினைத்தான்.

     இந்த வாலிபன் குமாஸ்தாவாக இருக்கவேண்டும். ஞாயிற்றுக்கிழமை லீவு - அதுதான் ஒரு பெரிய நகரத்திலிருந்து இன்னொரு சின்ன ஊருக்கு குசாலாகப் போயிட்டு அன்னிக்கே திரும்ப நினைச்சிருக்கான்; 'ஆனா' ஏன் இந்த வாலிபன் எதையோ பறிகொடுத்த மாதிரி, எல்லோரும் சொல்றாளே, - லோகத்துக்கே செத்துப்போன மாதிரி - ஏன் இருக்கணும்னுதான் புரியலெ. பையன் சிறிசு. காலேஜ் பட்டம் இருக்காது; ஹைஸ்கூல் வர படிச்சுப்புட்டு, ஏதாவது ஒரு ஆபீஸ்லெ வேலெ கெடச்சிருக்கும். இருபத்தி மூணு வயசுன்னு சொல்லலாம். காதலோ என்னமோ எப்படி இருந்தாலும் யார் மேலும் எந்த நிமிஷத்திலும் காதல் கொண்டு விடுவான். தூண்டுகோல் வேண்டாம் என சிகப்புக் குல்லா நினைத்தான்; சோகமோ கனவோ கண்ணில் குடியிருக்கு. வர்ணப் பட்டும் வளர்ந்த கேசமும், வயனமான மெதுவான சர்மமும் தென்பட்டால் கட்டாயம் காதல் கொள்ளுவான்.

     திடீரென்று விழித்துக்கொண்ட மாதிரி, வாலிபனுக்கு சொப்பனாவஸ்தை நீங்கினது; சிகப்புக் குல்லாவுக்கு என்னமோ ஒரு மாதிரியாகப் போச்சு.

     "ஓ! கோழிக் கனவு மாதிரி கண்டுகொண்டிருந்து விட்டேன்" என்றான் வாலிபன்.

     அவன் தனது தலையின் வலது பக்கத்தருகில் விரல்களை ஆட்டிக் காண்பித்தான். அந்தப் பக்கம்தான் கோழிக் கனவு தோணும் என்று நினைக்கிறவர்கள் செய்கிறமாதிரி.

     "உனக்கு பக்ஷிஷ் குடுத்தேனா?" என்றான்.

     சிகப்புக் குல்லாவுக்கு ஒரு மாதிரியாகப் போச்சு.

     "ஆமாம் சார்" என்றான்.

     வாலிபன் தன் முகத்துக்கு நேராக இடது விரல்களை ஆட்டினான்.

---

---

---

இணைய பக்க முகவரி: http://www.chennailibrary.com/ppn/tstories/kaathalkathai.html

---

© 2006 சென்னைநூலகம்.காம்  பொறுப்பாகாமை அறிவிப்பு | ரகசிய காப்பு கொள்கை | உங்கள் கருத்துக்கள்