7. வையை

     திரை இரும் பனிப் பெளவம் செவ்விதா அற முகந்து,
     உர உரும் உடன்று ஆர்ப்ப, ஊர் பொறை கொள்ளாது,
     கரை உடை குளமெனக் கழன்று, வான் வயிறு அழிபு,
     வரைவரை தொடுத்த வயங்கு வெள் அருவி
5   இரவு இருள் பகலாக, இடம் அரிது செலவு என்னாது,
     வலன் இரங்கு முரசின் தென்னவர் உள்ளிய
     நிலன் உற நிமிர் தானை நெடு நிரை நிவப்பு அன்ன
     பெயலாற் பொலிந்து, பெரும் புனல் பல நந்த,
     நலன் நந்த, நாடு அணி நந்த, புலன் நந்த,
10 வந்தன்று, வையைப் புனல்.
     நளி இருஞ் சோலை நரந்தம் தாஅய்,
     ஒளிர் சினை வேங்கை விரிந்த இணர் உதிரலொடு,
     துளியின் உழந்த தோய்வு அருஞ் சிமைதொறும்
     வளி வாங்கு சினைய மா மரம் வேர் கீண்டு,
15 உயர்ந்துழி உள்ளன பயம்பிடைப் பரப்பி;
     உழவர்களி தூங்க, முழவு பணை முரல,
     ஆடல் அறியா அரிவை போலவும்,
     ஊடல் அறியா உவகையள் போலவும்,
     வேண்டு வழி நடந்து, தாங்கு தடை பொருது;


20 விதி ஆற்றான் ஆக்கிய மெய்க் கலவை போலப்
     பொது நாற்றம் உள்உள் கரந்து, புது நாற்றம்
     செய்கின்றே, செம் பூம் புனல்;
     "கவிழ்ந்த புனலின் கயம் தண் கழுநீர்
     அவிழ்ந்த மலர் மீதுற்றென", ஒருசார்;
25 "மாதர் மடநல்லார், மணலின் எழுதிய
     பாவை சிதைத்தது" என அழ, ஒருசார்;
     "அகவயல் இள நெல் அரிகால் சூடு
     தொகு புனல் பரந்தெ"னத் துடி பட, ஒருசார்;
     "ஓதம் சுற்றியது ஊர்" என, ஒருசார்;
30 "கார் தூம்பு அற்றது வான்" என, ஒருசார்;
     "பாடுவார் பாக்கம் கொண்டென,
     ஆடுவார் சேரி அடைந்தென,
     கழனி வந்து கால் கோத்தென,
     பழன வாளை பாளை உண்டென,
35 வித்து இடு புலம் மேடு ஆயிற்றென",
     உணர்த்த உணரா ஒள் இழை மாதரைப்
     புணர்த்திய இச்சத்துப் பெருக்கத்தின் துனைந்து,
     சினை வளர் வாளையின் கிளையொடு கெழீஇ,
     பழன உழவர், பாய் புனல் பரத்தந்து;
40 இறு வரை புரையுமாறு இரு கரை ஏமத்து,
     வரை புரை உருவின் நுரை பல சுமந்து,
     பூ வேய்ந்து, பொழில் பரந்து;
     துனைந்து ஆடுவார் ஆய் கோதையர்,
     அலர் தண் தாரவர், காதில்
45 தளிர் செரீஇ, கண்ணி பறித்து;
     கை வளை, ஆழி, தொய்யகம், புனை துகில்,
     மேகலை, காஞ்சி, வாகுவலயம்,
     எல்லாம் கவரும் இயல்பிற்றாய்த் தென்னவன்
     ஒன்னார் உடை புலம் புக்கற்றால் மாறு அட்ட
50 தானையான் வையை வனப்பு;
     புரிந்த தகையினான் யாறு ஆடுவாருள்
     துரந்து புனல் தூவ, தூ மலர்க் கண்கள்
     அமைந்தன; ஆங்கண், அவருள் ஒருத்தி,
     கை புதைஇய வளை
55 ஏக்கழுத்து நாணான் கரும்பின் அணை மென் தோள்
     போக்கிச் சிறைப்பிடித்தாள்; ஓர் பொன் அம் கொம்பு
     பரிந்து அவளைக் கைப் பிணை நீக்குவான் பாய்வாள்
     இரும்பு ஈர் வடி ஒத்து மை விளங்கும் கண் ஒளியால்
     செம்மைப் புதுப் புனல் சென்று இருளாயிற்றே;
60 வையைப் பெருக்கு வடிவு;
     விரும்பிய வீரணி மெய் ஈரம் தீர,
     சுரும்பு ஆர்க்கும் சூர் நறா ஏந்தினாள் கண் நெய்தல்;
     பேர் மகிழ் செய்யும் பெரு நறாப் பேணியவே,
     கூர் நறா வளர்ந்தவள் கண்.
65 கண் இயல் கண்டு ஏத்தி, காரிகை நீர் நோக்கினைப்
     பாண் ஆதரித்துப் பல பாட; அப் பாட்டுப்
     பேணாது ஒருத்தி பேதுற; ஆயிடை,
     "என்னை வருவது எனக்கு?" என்று, இனையா,
     நன் ஞெமர் மார்பன் நடுக்குற, நண்ணி;

---

பரிபாடல் : 1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20
21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  32  33  34

---

---

இணைய பக்க முகவரி: http://www.chennailibrary.com/ettuthogai/paripadal9.html

---

© 2006 சென்னைநூலகம்.காம்  பொறுப்பாகாமை அறிவிப்பு | ரகசிய காப்பு கொள்கை | உங்கள் கருத்துக்கள்